Translate

Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Πώς θα τα καθαρίσετε και θα τα φυλάξετε

Αν μαζέψετε μόνοι σας σαλιγκάρια, πρέπει οπωσδήποτε να ακολουθήσετε τη διαδικασία καθαρισμού τους, για να είστε βέβαιοι ότι έχουν αποβάλει οτιδήποτε τοξικό (π.χ. ισχυρά παρασιτοκτόνα), αλλά και οποιαδήποτε άλλη τροφή μπορεί να περιέχει το γαστρεντερικό τους σύστημα. Θα τα βάλετε σε ένα καλάθι, στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικά καθαρά ξερά κλαδιά, π.χ. από ελιές ή θυμάρι, και λίγο αλεύρι για 3-5 ημέρες και θα το καλύψετε με ύφασμα που θα ράψετε ολόγυρα σφιχτά με σπάγκο για να αναπνέουν, αλλά να μη σας φύγουν. Αν έχετε μαζέψει πολλά, μπορείτε, σταματώντας τη διαδικασία καθαρισμού σε αυτή τη φάση, να τα βγάλετε με το καλάθι για μία ημέρα στον ήλιο και όσα από αυτά κλείσουν με μια μεμβράνη, να τα διατηρήσετε σε σκοτεινό σημείο έτσι κλειστά για αρκετούς μήνες. Αν αγοράσετε σαλιγκάρια, έχουν ήδη περάσει αυτή τη διαδικασία. ΄Οποτε αποφασίσετε να τα μαγειρέψετε, θα τα βάλετε σε ένα βαθύ ­σκεύος με νερό. Βεβαιωθείτε ότι όσα πρόκειται να μαγειρέψετε έχουν βγάλει το κεφάλι τους από το κέλυφος και πετάξτε όσα δεν είναι ζωντανά. Μετά θα ρίξετε 1/2 φλιτζάνι αλάτι ή 1/4 του φλιτζανιού ξίδι για κάθε 50 σαλιγκάρια και θα τα αφήσετε 30-45 λεπτά για να βγάλουν τα σάλια τους, αλλάζοντας 3-4 φορές το νερό. Έπειτα, θα τα σουρώσετε και θα τα βάλετε κάτω από άφθονο τρεχούμενο νερό να καθαρίσουν εντελώς. Αν φτιάξετε χοχλιούς μπουμπουριστούς, θα τα τηγανίσετε, αλλιώς θα τα ρίξετε σε καυτό νερό να βράσουν για 8 λεπτά και θα τα μαγειρέψετε όπως προτιμάτε, ή θα τα καταψύξετε για να τα χρησιμοποιήσετε όποτε σας βολεύει. Αν όμως θέλετε να τα κάνετε γεμιστά, θα χρειαστεί να τα βγάλετε από το κέλυφος με μια οδοντογλυφίδα και ανάλογα με τη συνταγή να φτιάξετε μια γέμιση.

Περίοδος Συλλογής Σαλιγκαριών

Στη χώρα μας, η περίοδος συλλογής σαλιγκαριών καθορίζεται με προεδρικό ­διάταγμα από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο, αλλά, κακά τα ψέματα, αυτό δεν ­τηρείται, επιφέροντας και τις ανάλογες επιπτώσεις. Σύμφωνα με μελέτη που ­εκπονήθηκε πρόσφατα από τη Σχολή Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστη­μίου Θεσσαλίας, από τη δεκαετία του ’80 έως και του ’90 υπήρχε μια σημαντική μεταπρατική βιομηχανία σαλιγκαριών με πολλές εξαγωγές, που σήμερα πια έχει ατονήσει. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, συλλέγονταν 800-1.000 τόνοι χοχλιών (Helix aspersa) το χρόνο, ενώ ­σήμερα με δυσκολία ξεπερνούν τους 150…

Τα είδη των βρώσιμων σαλιγκαριών

Υπάρχουν εκατοντάδες είδη σαλι­γκα­ριών, πολλά από τα οποία είναι βρώσιμα. Αυτά, όμως, που είναι πιο ­συνηθισμένα και τα βρίσκουμε στην ελληνική ύπαιθρο και αγορά είναι:
● Τα δίμυτα (Helix pomatia) μοιάζουν με τους κρητικούς χοχλιούς, έχουν δηλαδή ελαφρώς κωνικό καφετί κέλυφος, αλλά είναι πολύ μικρό­τερα σε μέγεθος. Θα τα βρείτε μετά από βροχή ή νωρίς το πρωί, όσο ακόμη διατηρείται η πρωινή υγρασία στα χόρτα και το έδαφος σε δάση, καλλιερ­γημένα χωράφια, γύρω από ξερολιθιές σε βουνά με χαμηλή βλάστηση και σε κήπους. Είναι ιδιαίτερα νόστιμα και παρασκευάζονται με όλους τους τρόπους εκτός από γεμιστά, ενώ είναι λιγότερο μπελαλίδικα στο μαγείρεμα, γιατί, αφού ακολουθήσετε τη διαδικασία καθαρισμού που είναι απαραίτητη για όλα τα είδη και τα μαγειρέψετε, αποκολλώνται εύκολα από το κέλυφος.
● Οι χοχλιοί (Helix aspersa), που αποκαλούνται και σαλιγκάρια Βουργουνδίας, escargot ή ρωμαϊκά, ξεχωρίζουν αμέσως, γιατί είναι τα μεγαλύ­τερα σε μέγεθος από τα τρία είδη και είναι αυτά που συνήθως βρίσκουμε στα καταστήματα νωπά, γεμιστά και κατεψυγμένα ή σε κονσέρβα που συνοδεύεται από τα κελύφη τους. Το είδος αυτό χρησιμοποιείται κατά κανόνα στη μεταπρατική βιομηχανία σαλιγκαριών. Θα τα βρείτε σε βουνά με πλούσια βλάστηση και σε οροπέδια, ­συνήθως με υψόμετρο πάνω από 2.000 μ., αλλά και σε κήπους. Προτιμήστε τα, αν πρό­κειται να ακολουθήσετε κάποια κρητική συνταγή ή να τα κάνετε γεμι­στά.
● Τα απόλυτα (Helix lactea) θα τα αναγνωρίσετε αμέσως από το πλακουτσωτό, ανοιχτόχρωμο, σχεδόν άσπρο, κέλυφός τους, που έχει μια πιο σκούρα καστανή γραμμή σε σχήμα ­σπείρας. Είναι το πιο κοινό είδος στις ­παράκτιες περιοχές της χώρας μας και θα τα βρείτε σε λιγότερο υγρά μέρη, όπως σε αμπελώνες, κάτω από ελιές ή στον κορμό τους, και σε κήπους, όπου ­θεω­ρούνται καταστροφικό παράσιτο. ­Εί­ναι ιδιαίτερα νόστιμα, αλλά δεν ­θα μπορέσετε να τα βγάλετε από το κέλυφος αν δεν αφαιρέσετε ένα κομματάκι από το κέλυφός τους στο σημείο όπου αρχίζει η σπείρα.

Μια παλιά ιστορία

Τα ψημένα κελύφη σαλιγκαριών, που έχουν βρεθεί σε μεγάλους αριθμούς στις ανασκαφές προϊστορικών οικισμών της Ευρώπης, μαρτυρούν ότι οι πρόγονοί μας από πολύ παλιά τα ­είχαν περιλάβει στη διατροφή τους, ενώ αργότερα οι πιο αχαλίνωτοι κοιλιόδουλοι της Ιστορίας, οι Ρωμαίοι, όχι απλώς τα απολάμβαναν μαγειρεμένα με διαφορετικούς τρόπους, αλλά, όπως αναφέρει και ο Πλίνιος, συχνά αφιέρωναν και ένα μέρος του κήπου των επαύλεών τους, εξοπλισμένο με ειδικά χωρίσματα, για την εκτροφή και την πάχυνση διαφορετικών ειδών. Στις μέρες μας, τα σαλιγκάρια ως έδεσμα είναι περιζήτητα από τους με­ρακλήδες και στις πέντε ηπείρους. Ωστόσο, «πρωταθλητές» στην κατανάλωσή τους παγκοσμίως είναι οι Κρητικοί, που θεωρούν αυτά τα «γαστερόποδα, κεφαλόποδα μαλάκια με πνεύμονα» σημαντικό και ιδιαίτερα υγιεινό τρόφιμο, που έχει πολλά να τους προσφέρει και σε περιόδους νηστείας, και βέβαια οι Γάλλοι. Οι μεγα­λύτερες ποσότητες σαλιγκαριών που διακινούνται στην παγκόσμια αγορά προέρχονται από φυσικούς πληθυσμούς, γι’ αυτό και σε ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα της Ευρώπης, λόγω της υπερσυλλογής, έχουν ήδη εξαφανιστεί τα περισσότερα εδώδιμα είδη. Στη Γαλλία και τη Γερμανία π.χ. κάποια από αυτά θεωρούνται προστατευόμενα είδη.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Διατροφικη Αξια των Σαλιγκαριων

Καταρχήν το κρέας των σαλιγκαριών αποτελεί μια λιχουδιά για τους γευσιγνώστες, αλλά συγκεντρώνει και αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλα κρέατα. Παρουσιάζει αφενός χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες και λίπη και αφετέρου υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα θρεπτικά στοιχεία, απαραίτητα αμινοξέα και ευεργετικά λιπαρά οξέα. Οι τελευταίες έρευνες αναδεικνύουν το κρέας των σαλιγκαριών ως έναν από τους θετικούς διατροφικούς παράγοντες της μεσογειακής δίαιτας. Η υψηλή βιωσιμότητα των κατοίκων της Κρήτης και τα χαμηλά ποσοστά καρκίνου, συσχετίστηκαν και με τη συχνή κατανάλωση σαλιγκαριών, εκτός από το ελαιόλαδο. Η θερμιδική αξία του κρέατος των σαλιγκαριών είναι 60-90 Kcal ανά100 gr κρέατος έτοιμου προς κατανάλωση, μικρότερη από το κρέας διάφορων ψαριών, πτηνών και θηλαστικών. Το περιεχόμενο σε πρωτεΐνη είναι υψηλό και κυμαίνεται από10 έως16% του νωπού βάρους. Το ποσοστό των λιπών αποτελεί το0,5 έως2% του ολικού νωπού βάρους και συνήθως είναι λίγο μεγαλύτερο στα νεαρά άτομα. Το περιεχόμενο σε νερό είναι υψηλό και ποικίλει από73-89%. Η ανάλυση της σύστασης των λιπιδίων δείχνει σχετικά υψηλό ποσοστό πολύ-ακόρεστων λιπαρών οξέων. Συγκεκριμένα τα συνολικά κεκορεσμένα λιπίδια(SFA) καταλαμβάνουν το25,78%, τα μονο-ακόρεστα(MFA) αποτελούν το18,55% και τα πολύ-ακόρεστα(PUFA) αποτελούν το υπόλοιπο 18% . Από τα πολύ-ακόρεστα ο λόγος Ω-3 /Ω-6 κυμαίνεται από 0,2έως 2που με βάση τις σύγχρονες διατροφικές απόψεις θεωρείται πάρα πολύ καλός και 5 συγκρίσιμος με τα ψάρια(από0 ,5 έως8). Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί ότι το λίπος των σαλιγκαριών είναι ωφέλιμο, γιατί παρέχει στον οργανισμό τα Ω3 λιπαρά οξέα, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα, καθώς ο άνθρωπος δε μπορεί να τα συνθέσει και γι’ αυτό πρέπει να τα λάβει με τη διατροφή του. Είναι πολύ ευεργετικά για την υγεία του, γιατί θεωρούνται ότι παρεμποδίζουν την αθηροσκλήρωση και τη θρόμβωση και έχουν αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις, προληπτικά σε αλλεργίες, κατάθλιψη, και άλλες ασθένειες του νευρικού συστήματος. Όσον αφορά στα ανόργανα στοιχεία(μέταλλα) το κρέας των σαλιγκαριών αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, μαγνησίου, καλίου και νατρίου. Ορισμένοι ερευνητές προτείνουν την κατανάλωση σαλιγκαριών ως εναλλακτική πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, δυο συστατικών πολύ σημαντικών για την ανάπτυξη των οστών. Με δεδομένο ότι και τα ψάρια που καταναλώνονται με το κόκαλο είναι καλή πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, αλλά λόγω και της σημαντικής περιεκτικότητας του κρέατος των σαλιγκαριών σε Ω3 λιπαρά οξέα, θα μπορούσαν τα σαλιγκάρια επάξια να τα αντικαταστήσουν, τουλάχιστον σε περιοχές που τα ψάρια δεν είναι διαθέσιμα. Επίσης, αποτελούν μια σημαντική πηγή αμινοξέων και ασβεστίου σε περιόδους νηστείας που δεν καταναλώνεται κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα. Όσον αφορά στα ιχνοστοιχεία, το κρέας των ειδών αυτών αποτελεί καλή πηγή σεληνίου(27,4 μg/100mg), παρέχοντας ουσιαστικά στον καταναλωτή το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας που απαιτείται για πρόσληψη από μια ενήλικη γυναίκα(που είναι50 μg/ ημέρα) και το1/3 για ένα άνδρα. Το σελήνιο έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες προστατεύοντας από καρδιοπάθειες και καρκίνο(κυρίως του προστάτη), συμβάλλοντας επίσης στη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα και του ανοσοποιητικού συστήματος. Εκτός όλων των παραπάνω αναφερθέντων, η σάρκα των σαλιγκαριών αποτελεί και σημαντική διαιτητική πηγή βιταμινών. Η νιασίνη είναι μια υδροδιαλυτή βιταμίνη του συμπλέγματος Β με ευεργετική επίδραση στο νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Είναι αξιοσημείωτα σταθερή και 6 ανθεκτική στη θερμότητα, τη μαγειρική και την αποθήκευση των τροφίμων. Η περιεκτικότητα του κρέατός τους σε νιασίνη είναι 1,4 mg/100g βρώσιμου κρέατος και αντιστοιχεί σε κατανάλωση 50 g τυριού και 150 g από γιαούρτι, φακές ή πατάτες που θεωρούνται καλές πηγές αυτής της βιταμίνης. Καταρχήν το κρέας των σαλιγκαριών αποτελεί μια λιχουδιά για τους γευσιγνώστες, αλλά συγκεντρώνει και αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλα κρέατα. Παρουσιάζει αφενός χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες και λίπη και αφετέρου υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα θρεπτικά στοιχεία, απαραίτητα αμινοξέα και ευεργετικά λιπαρά οξέα. Οι τελευταίες έρευνες αναδεικνύουν το κρέας των σαλιγκαριών ως έναν από τους θετικούς διατροφικούς παράγοντες της μεσογειακής δίαιτας. Η υψηλή βιωσιμότητα των κατοίκων της Κρήτης και τα χαμηλά ποσοστά καρκίνου, συσχετίστηκαν και με τη συχνή κατανάλωση σαλιγκαριών, εκτός από το ελαιόλαδο. Η θερμιδική αξία του κρέατος των σαλιγκαριών είναι 60-90 Kcal ανά100 gr κρέατος έτοιμου προς κατανάλωση, μικρότερη από το κρέας διάφορων ψαριών, πτηνών και θηλαστικών. Το περιεχόμενο σε πρωτεΐνη είναι υψηλό και κυμαίνεται από10 έως16% του νωπού βάρους. Το ποσοστό των λιπών αποτελεί το0,5 έως2% του ολικού νωπού βάρους και συνήθως είναι λίγο μεγαλύτερο στα νεαρά άτομα. Το περιεχόμενο σε νερό είναι υψηλό και ποικίλει από73-89%. Η ανάλυση της σύστασης των λιπιδίων δείχνει σχετικά υψηλό ποσοστό πολύ-ακόρεστων λιπαρών οξέων. Συγκεκριμένα τα συνολικά κεκορεσμένα λιπίδια(SFA) καταλαμβάνουν το25,78%, τα μονο-ακόρεστα(MFA) αποτελούν το18,55% και τα πολύ-ακόρεστα(PUFA) αποτελούν το υπόλοιπο 18% . Από τα πολύ-ακόρεστα ο λόγος Ω-3 /Ω-6 κυμαίνεται από 0,2έως 2που με βάση τις σύγχρονες διατροφικές απόψεις θεωρείται πάρα πολύ καλός και 5 συγκρίσιμος με τα ψάρια(από0 ,5 έως8). Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί ότι το λίπος των σαλιγκαριών είναι ωφέλιμο, γιατί παρέχει στον οργανισμό τα Ω3 λιπαρά οξέα, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα, καθώς ο άνθρωπος δε μπορεί να τα συνθέσει και γι’ αυτό πρέπει να τα λάβει με τη διατροφή του. Είναι πολύ ευεργετικά για την υγεία του, γιατί θεωρούνται ότι παρεμποδίζουν την αθηροσκλήρωση και τη θρόμβωση και έχουν αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις, προληπτικά σε αλλεργίες, κατάθλιψη, και άλλες ασθένειες του νευρικού συστήματος. Όσον αφορά στα ανόργανα στοιχεία(μέταλλα) το κρέας των σαλιγκαριών αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, μαγνησίου, καλίου και νατρίου. Ορισμένοι ερευνητές προτείνουν την κατανάλωση σαλιγκαριών ως εναλλακτική πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, δυο συστατικών πολύ σημαντικών για την ανάπτυξη των οστών. Με δεδομένο ότι και τα ψάρια που καταναλώνονται με το κόκαλο είναι καλή πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, αλλά λόγω και της σημαντικής περιεκτικότητας του κρέατος των σαλιγκαριών σε Ω3 λιπαρά οξέα, θα μπορούσαν τα σαλιγκάρια επάξια να τα αντικαταστήσουν, τουλάχιστον σε περιοχές που τα ψάρια δεν είναι διαθέσιμα. Επίσης, αποτελούν μια σημαντική πηγή αμινοξέων και ασβεστίου σε περιόδους νηστείας που δεν καταναλώνεται κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα. Όσον αφορά στα ιχνοστοιχεία, το κρέας των ειδών αυτών αποτελεί καλή πηγή σεληνίου(27,4 μg/100mg), παρέχοντας ουσιαστικά στον καταναλωτή το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας που απαιτείται για πρόσληψη από μια ενήλικη γυναίκα(που είναι50 μg/ ημέρα) και το1/3 για ένα άνδρα. Το σελήνιο έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες προστατεύοντας από καρδιοπάθειες και καρκίνο(κυρίως του προστάτη), συμβάλλοντας επίσης στη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα και του ανοσοποιητικού συστήματος. Εκτός όλων των παραπάνω αναφερθέντων, η σάρκα των σαλιγκαριών αποτελεί και σημαντική διαιτητική πηγή βιταμινών. Η νιασίνη είναι μια υδροδιαλυτή βιταμίνη του συμπλέγματος Β με ευεργετική επίδραση στο νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Είναι αξιοσημείωτα σταθερή και 6 ανθεκτική στη θερμότητα, τη μαγειρική και την αποθήκευση των τροφίμων. Η περιεκτικότητα του κρέατός τους σε νιασίνη είναι 1,4 mg/100g βρώσιμου κρέατος και αντιστοιχεί σε κατανάλωση 50 g τυριού και 150 g από γιαούρτι, φακές ή πατάτες που θεωρούνται καλές πηγές αυτής της βιταμίνης.

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Γενικα για τα Σαλιγκάρια

Τα σαλιγκάρια αποτελούν ένα υψηλής αξίας προϊόν διατροφής, με συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση.
Τα τελευταία χρόνια εκτιμάται όλο και περισσότερο η γαστρονομική και θρεπτική αξία του σαλιγκαριού. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις τα σαλιγκάρια έχουν χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή φαρμακευτικών προϊόντων αλλά και για την παρασκευή καλλυντικών.
Ήδη, από την αρχαιότητα υπάρχουν μαρτυρίες για τη χρήση παρασκευασμάτων με βάση τα σαλιγκάρια.
Τα φυσικά αποθέματα των εδώδιμων σαλιγκαριών έχουν μειωθεί εξαιτίας της εντατικής συλλογής τους και της υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος (αποψίλωση των δασών, εντατικοποίηση της αγροτικής καλλιέργειας, πυρκαγιές κ.α. ).
Αυτό αναπόφευκτα οδήγησε στην ίδρυση και ενίσχυση της εκτροφής σαλιγκαριών σε διάφορες χώρες του κόσμου, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, ο Καναδάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες και κυρίως η Γαλλία.
Η εκτροφή σαλιγκαριών είναι ένας κλάδος ζωικής παραγωγής με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια.
Η αυξημένη συζήτηση σαλιγκαριών στις χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για εξασφαλισμένη πώληση των παραγόμενων σαλιγκαριών σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές.
Όλα τα παραπάνω δεδομένα κάνουν φανερή την ανάγκη για τη δημιουργία μονάδων εκτροφής σαλιγκαριών που θα βοηθήσουν ώστε να ξεπεραστούν μια σειρά από προβλήματα που αφορούν τη διακίνηση των σαλιγκαριών στις αγορές ενώ παράλληλα θα προστατέψει από τον αφανισμό τους φυσικούς πληθυσμούς των σαλιγκαριών.
Η ενασχόληση με την εκτροφή σαλιγκαριών απαιτεί γνώσεις αναφορικά με τον
βιολογικό κύκλο και την φυσιολογία των σαλιγκαριών ενώ η εγκατάσταση του
εκτροφείου γίνεται με συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές

ΓENIKA ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΤΡΟΦΕΙΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΩΝ

Επιλογή κατάλληλου αγροτεμαχίου για την εγκατάσταση :

Απαραίτητες Προϋποθέσεις ( που πρέπει να λάβει κάποιος υπόψη για νε επιλέξει τον κατάλληλο χώρο εγκατάστασης :

Νερό – υδροδότηση : εξασφάλιση νερού στο εκτροφείο (από γεώτρηση ή ποτάμι-υδρευσης), όπως επίσης θα πρέπει να κάνουμε και μια ανάλυση νερού ( υψηλή συγκέντρωση χλώριου θα προκαλέσει προβλήματα),αλλα αντιμετωπιζετε με φιλτρα ενεργου ανθρακα
Στράγγιση- εκροή εδάφους : μπορεί η υγρασία να είναι απαραίτητη αλλά τα σαλιγκάρια δεν αγαπάνε την λάσπη οπότε καλά είναι να επιλέγονται εδάφη που στραγγίζουν εύκολα και δεν κατακρατάνε νερά – εναλλακτικά μπορούμε να τοποθετήσουμε χαλίκι κάτω
Προετοιμασία εδάφους :

Βαθύ όργωμα
φρεζάρισμα
καταπολέμηση ζιζανίων,
Απολύμανση (η παρασιτική χλωρίδα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα)
Μυοκτονία ( εάν υπάρχουνε ποντίκια )
Εγκατάσταση :

στα πλάγια υπάρχουνε λαμαρίνες ή μπετόν με 30 – 50 εκατοστά μέσα στο έδαφος (προστασία από τρωκτικά ) – προτιμάμε το μπετόν λόγω μεγαλύτερης διάρκειας αντοχής και ισχυρότερης θεμελίωσης
μεταλλικός σκελετός ( όπως στα θερμοκήπια)
από πάνω είναι σκεπασμένο από δίχτυ (Σκίανσης 90%) όπως στα θερμοκήπια για να προσφέρει προστασία από τον ήλιο και από πουλιά
Σκέπαστρα ή “φωλιές” από ξύλο , ανθεκτικό στο χρόνο ( συνήθως πεύκο ή έλατο ) - μοιάζουν αρκετά σαν κουφάλες από παλιούς κορμούς ξύλου
Ψεκαστήρες : Μπέκ Υδρονέφωσης με βαλβίδα αντεπιστροφής για την αποφυγή του σταξίματος και την δημιουργία Λιμνάζοντων Νερών οι οποίοι θα “ψεκάζουν” με σταγονίδια νερού την εγκατάσταση (υδρονέφωση) διατηρώντας κάποια αυξημένη εδαφική και ατμοσφαιρική Υγρασία , ειδικά κατά την διάρκεια του καλοκαιριού
διαμόρφωση εσωτερικών ”πάρκων” τα οποία περιλαμβάνουν σύστημα αποτροπής εξόδου των σαλιγκαριών ώστε να “περιορίζονται” τα σαλιγκάρια σε συγκεκριμένο χώρο
για περιορισμό της διαφυγής των σαλιγκαριών υπάρχουνε μεταλλικά δίχτια απαλλαγμένα απο βαρεά μέταλλαή εναλλακτικά κάποιοι τοποθετούν ηλεκτροφόρα καλώδια χαμηλής ισχύης 10 V.

ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ

Η Μοναδα Εκτροφης Σαλιγκαριων Helix Aspersa (Muller),βρισκεται στο ΖΕΥΓΑΡΑΚΙ ΜΑΚΡΥΝΕΙΑΣ.